Ksiądz Jakub Morajka

Historia Krzeszowic » Ksiądz Jakub Morajka


W następnych latach proboszcz zakupił obraz św. Teresy, figurę Chrystusa Zmartwychwstałego, feretrony i nowe ławki. W 1937 r. kościół został gruntownie odremontowany, nabyto kolejne sprzęty liturgiczne, a stare oddano do renowacji. W maju 1938 r. przebudowano główny ołtarz. Usunięto zeń i przeniesiono do bocznej kaplicy wielki fundacyjny obraz Leopolda Kupelwiesera (pozowali do niego Artur i Zofia Potoccy), a na jego miejscu umieszczono obraz przedstawiający pokłon Trzech Króli, wykonany w 1596 r. przez Santi di Tito, znajdujący się dotychczas w kaplicy bocznej. Świątynia stopniowo wzbogacała się o kolejne witraże, które fundowali sami parafianie, m.in. emerytowana nauczycielka Jadwiga Ortyńska oraz księża Vranowie. Modernizowano także budynki gospodarcze. Ofiarność parafian znalazła uznanie w oczach wizytatora: w kościele ciągle przybywa coś nowego. Przeniesiono obraz w Wielkim Ołtarzu, zastępując dawny, mniej wartościowy artystycznie. Sprawiono nowy żyrandol szklany, wstawiono dwa witraże –  koło Wielkiego Ołtarza – znać wielką ofiarność parafian na sprawienie bądź co bądź tak kosztownych rzeczy. Dostrzeżono również zasługi proboszcza: artystycznie i bogato urządzony kościół jest ozdobą parafii. Jest to zasługą fundatorów, jak i proboszcza znanego z gustu i gorliwości o ozdobę świątyni.
    Proboszcz pracował również nad pogłębieniem duchowości parafian. Krzeszowice należały do trudniejszych placówek i wymagały specjalnych metod w pracy duszpasterskiej. Uroczyście obchodzono kolejne święta Chrystusa Króla, święto patrona parafii, regularnie organizowano rekolekcje wielkopostne. W pałacu Potockich, w przerobionej na kaplicę sali rycerskiej, organizowano dni skupienia i modlitwy dla kobiet pracujących w miejscowych organizacjach katolickich. 25 września 1934 r. pod przewodnictwem ks. Morajki wyruszyła na Jasną Górę parafialna pielgrzymka, w której uczestniczyło 250 osób. Wierni licznie brali udział w misjach parafialnych organizowanych przez proboszcza.
    18 kwietnia 1926 r. w kościele odbyła się uroczysta ceremonia wręczenia dyrektorowi szkoły Stanisławowi Polaczkowi krzyża „Pro Ecclesia et Pontifice”. Nadał mu go za wytrwałą i owocną pracę w wychowaniu młodzieży w duchu religijnym i patriotycznym papież Pius XI na wniosek arcybiskupa Adama Sapiehy. W ceremonii uczestniczyli: Zofia Tarnowska, Artur Potocki, delegacje różnych związków i stowarzyszeń oraz licznie zgromadzeni mieszkańcy. W tym samym roku obchodzono Rok Jubileuszowy. Z procesjami, w których licznie brali udział krzeszowianie, udawano się do sąsiednich parafii – do Nowej Góry (18 lipca) i Tenczynka (1 sierpnia). Do krzeszowickiego kościoła przybywały pielgrzymki jubileuszowe z Tenczynka, Paczółtowic i Rudawy. W święto apostołów świętych Piotra i Pawła w 1929 r. uroczyście obchodzono jubileusz 50-lecia kapłaństwa papieża Piusa XI. Uroczystą sumę celebrował proboszcz w asyście licznych księży i alumnów ze zgromadzenia ks. misjonarzy. Po sumie rozwinęła się uroczysta procesja cum Sanctissimo – wspaniały pochód katolicki ulicami miasta i rynkiem wśród ozdobionych i oświeconych domów, w którym wzięły udział szkoły, harcerze, młodzież przysp[osobienia] wojsk[owego], straż ogniowa, cech ze sztandarem, stowarzyszenia katolickie, bractwa, przedstawiciele miejscowych władz i urzędów, hr. Andrzejowa Potocka ze swoją rodziną i rzesze wiernych tak z parafji, jak i okolicznych wiosek. Złączone hymny „Te Deum laudamus” i „Boże coś Polskę” wskazały na związek Polski z kościołem katolickim. Wieczorem Stowarzyszenie „Dzieci Marii” wystawiło sztukę pt. „Maria”. Obchody ku czci papież Piusa XI odbywały się również w następnych latach.
    Ożywioną działalność w parafii prowadziła Akcja Katolicka (prezesem Rady dekanalnej Akcji był Stanisław Polaczek), do której należała większość mieszkańców Krzeszowic. W myśl wskazań metropolity grupowała: Bractwo czterech stanów, Konferencję św. Wincentego a Paulo dla Ubogich Pań  i Panów, Stowarzyszenie „Dzieci Marii”, Stowarzyszenie Panny Marii Żeńskie i Męskie, Związek Katolicki Polek, Stowarzyszenie Pań Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo (prezesem dwóch ostatnich była hr. Potocka), Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej. Ponadto istniały w parafii bractwa: Apostolstwo Modlitwy, Żywy Różaniec, Dzieło Dzieciątka Jezus. Młodzież z Akcji urządziła na przekazanym przez Adama Potockiego terenie obok Domu Katolickiego boisko do zabaw sportowych. Na powiększenie swoich funduszy urządzała amatorskie przedstawienia.